Dzisiejszy wpis sponsorują dziurawe skarpetki...

Hej! Cześć i czołem!

Długo mnie tu nie było. Poprzedni wpis był oznaką życia, cichym jękiem spod sterty niezrobionych rzeczy, proszę nie brać go na poważnie \[T^T]/ Ok! Tak więc... jestem, żyję, pamiętam i... wstawiam wpis gąsienicę! Wyjaśnienia będą potem...

-Yuki?! To miał być wpis o Sphie, co ty tu robisz?

-...

-Nie ignoruj mnie... zejdziesz, czy nie?

-NIE!!!

- MAMOOOO?!

-...

- No! W końcu jesteś, przywitaj się ładnie

- Nie!

-Co ja z tobą mam

-Pfff...

-To chociaż pokaż nową fryzurkę...

-Hymm... jak wyglądam? Ładnie? Pasuje mi?

-No ba!

-Ciężko jest być mną...

-...

(Tu w wersji "jestem złośliwą panienką z dobrego

domu i robię to na co mam ochotę")

-Heh, znalazłam swój stary herbaciany serwis dla lalek, jest naprawdę słodki, nie?

-Może być...

-Co miało znaczyć to "może być"?

-...

-A oto i moja nowa fryzurka... kudłata i mięciutka

-Jeszcze troszkę nieokiełznana, będzie trzeba ją wyrównać i przyciąć...

-Ja ci zaraz przytnę! Nie ruszać!

-Ale... grzywka...

-Cicho!

-... /[T^T]\

Dobra, teraz czas na drugą część tasiemca, w skrócie wyjaśniam. Skończyłam nowego wiga. Trzeba go tylko przyciąć. Sophie bardzo chciała się w nim pokazać. Obcięłam starego wiga. Będzie teraz wigiem do zadań specjalnych. Wybuchów, nurkowania z rekinami, bitwy w kisielu, itp. Potem przymierzałyśmy buty. Żadne nie pasują. W trakcie Sophie podarła skarpetki, które jej uszyłam. Bida i zimno w stópki. Dziwna sesja w stercie plastikowych butów. Dalej bida. Znalazłam jeszcze jedną parę butów. Całkiem, całkiem. Bida ostateczna.